Sinds ik een voorbeeld van een "boobies"taartje had gezien was ik aan het denken wat een goed excuus zou zijn om er een te gaan maken. Typische mannentaart. Als er nou ergens een groepje mannen werkt wat hier voor in aanmerking komt is het wel op mijn oude werkplek. De leidinggevende mannen kun je daar rustig omschrijven als "haantjes". Gisteravond had ik een fröbelavondje en dat was meteen een mooi moment om iets nieuws uit te proberen. Gecombineerd met het feit dat ik weet dat de heren zo ochtend overleg op de agenda hebben staan ben ik aan de slag gegaan. Vulling is amaretto bavarois en espresso botercreme. Kan niet wachten tot Jack (die de taart afgegeven heeft) straks thuis komt en de reacties verteld. Heerlijk! Speciaal gemaakt voor alle 100.000 keer dat er een opmerking over mijn decolleté gemaakt werd,hahahaha.
Update 11 oktober 2009:
Mannen zijn toch minder stoer als het er op aan komt :-)
Veel stoere opmerkingen via hun echtgenotes doorgespeeld gekregen (thanks to dvdw) maar toen ík aan iemand rechtstreeks vroeg of deze taart óók uitgebreid geshowd was kwam er een mompelend ontwijkend antwoord.
Voor mij is deze taartentruc goed geslaagd.
Hij scheen overigens wel met smaak opgegeten te zijn.
Vrijdag was de dochter van Marti en Bibi jarig, Kiki. Zo ongeveer het enige kleine dametje in mijn omgeving. Prima gelegenheid om mezelf helemaal los te laten gaan op een Barbietaart. Ik ben niet in het bezit van een originele Wondermold, maar ja, wie laat zich daar nou door tegen houden? Ik niet! Dus met kunst en vliegwerk had ik een "rok" gebakken. De temperatuur in huis was denk ik net iets te hoog, ik iets te ongeduldig, afijn, slechte combinatie. De fondant rose gekleurd en niet de tijd nemen om het even te laten rusten vraagt om kleef problemen. Tegen beter weten in ging ik er toch mee aan de slag. Kleven, wow, niet te zuinig. Waar ik ook ging uitrollen, overal zat het vast. Gelukkig heb ik een riante fantasie en is het in mijn ogen nog een leuke barbie geworden. Volgens mij heeft ze hem vanmiddag op haar verjaardagsfeestje gekregen, ben benieuwd wat ze er van vond.
Update 11 oktober 2009:
Kiki was blij met de taart, hij is hoogstpersoonlijk door haarzelf aangesneden op haar feestje !
Okay, het is veel te lang geleden sinds ik mijn blog heb geupdate. Teveel tijd in andere dingen gestoken, tja en er zitten maar 24 uur in een dag...helaas.
Ik heb deze zomer mijn zomervakantie verdeeld tussen Fauve en Oostenrijk. In de week dat ik bij Fauve was kwam Mari nog langs. Ze had een supergeweldige cupcakestandaard voor me meegenomen van Macy's uit New York. Heb ik veel foto's van gemaakt nadat ik hem gevuld had met cupcakes met bramen en witte chocolade bavarois. Die foto's staan echter nog op Fauve haar camera, zal ik later uploaden. Mari, nogmaals super bedankt.
Van Mari had ik al eerder een kadootje gekregen omdat ze zo blij was met haar verjaardagstaart. Een batterfinger. Zorgeloos met je vinger door het beslag heen roeren en proeven :-)
Zoals ik al eerder vertelde zijn we naar Oostenrijk op vakantie geweest. Daar heb ik iedere locale supermarkt doorgespit om leuke bakspullen te vinden. Dan zie je ook meteen hoe in de landen om ons heen nog veel zelf gebakken wordt. De afdelingen in supermarkten zijn zoveel groter dan bij ons, het assortiment zo divers. Heerlijk om rond te struinen. Geprobeerd spullen te kopen waarmee je typische Oostenrijkse resultaten op tafel kunt zetten. Notenvulling voor in koeken, broodkruiden om uitgesproken alpenbrood te bakken enzovoort. Ontzettend leuk en vooral spannend om allemaal nieuwe dingen mee te gaan maken.
Zodra ik de foto's van Fauve ontvang plaats ik ze hieronder.
Als ik op het internet aan het speuren ben naar nieuwe tools voor het bakken, of lekkere recepten zoek, kom je soms wel eens iets tegen waarvan je denkt...hmm, ga ik ook ooit eens proberen. Zo kwam ik een tijdje geleden een internetshop tegen die allerlei chocolademoulds verkocht. Ik had helemaal niet de intentie om iets met chocolade te gaan doen maar keek of ik de moulds misschien kon gebruiken met fondant of iets dergelijks. Maar ja, toen ik het ging bestellen was ik al wel zo reeel om maar meteen lolly stokjes en foliezakjes erbij te kopen. Ik ken mezelf; op een gegeven moment moet ik het toch een keer gaan gebruiken voor het originele product. Heeft niet lang geduurd. Gisteren, zondag, besloot ik om twee vormen uit te proberen(nee, vraag alsjeblieft niet hoeveel vormen ik tegelijk gekocht heb...totaly buiten proporties....). De bruidspaartjes (leek me zo'n schattig kadootje) zijn massief chocola en de cupcakes zijn gevuld met toffee. Priegelwerk maar wel schattig om te doen. Van zo'n eerste experiment leer je wel veel. Alle bruidegoms hebben bijvoorbeeld geen gezicht, allemaal een luchtbel. Mijn penseeltje was veel te dik, moet dus (niets aan te doen) een dunner penseeltje aanschaffen. Voor de rest moeten de vormpjes niet te hoog gevuld, anders zie je dat aan de voorkant van het eindresultaat. Nu heb ik de randjes weg gesneden. Maar ja, dan moet je de lolly vast houden en krachtzetten. Dat is wat minder geslaagd; chocolade in combinatie met warme handen.
Al met al vond ik het erg leuk om te doen en kan ik me voorstellen dat het resultaat met oefenen een stuk beter toonbaar wordt.
Tot gauw!
Jaren geleden, toen mijn kinderen nog hummeltjes waren, zat ik vaak naar ze te kijken als ze aan het spelen waren. Heel langzaam zag je ze dan vormen tot de volwassenen die ze tegenwoordig zijn. Van kleins af aan heb ik ze geprobeerd liefde voor het koken mee te geven. Als kleintjes was dat met pannenkoeken en pepernoten bakken, wat later vooral tijdens het koken met de feestdagen. Rond hun pubertijd lag hun interesse duidelijk niet verder dan fast-food. Diep in mijn hart denk ik dat ze daar allebei nog steeds een zwak voor hebben :-) Toch begon langzaam bij allebei duidelijk te worden dat koken genetisch vast gelegd was. Hun Indische roots heeft daar zonder twijfel ook aan bij gedragen. Fauve kon zich nog net motiveren tot de dagelijkse prak, geoff vondt het al geslaagder om voor vrienden te koken. Sinds twee jaar kookt ieder van ons een gang van het kerstdiner. Dat is het laatste duwtje wat ze in de rug nodig hadden. Geweldige dingen hebben we al op tafel zien verschijnen.
Fauve, een (de) echte today's mommy, heeft een goed publiek aan de mannen van haar gezin. Alles wat ze maakt wordt met groot enthousiasme ontvangen en verorberd. Dat inspireerd tot meer pogingen. Inmiddels stampt ze met veel passie koekjes, cupcakes en zelfs al een eerste taart uit de grond. Mijn moederhart barst bijna uit zijn voegen :-) Dit weekend gingen we op de "old fashioned way" toer. Bij cupcakes hoort jam. Fauve vondt jam maken het ultieme "mommy" gevoel, en dat is het misschien ook wel. Zo traditioneel als zelf gemaakte jam voelt er niet veel. Dus we hebben zij aan zij het fruit schoon staan maken, de jam gekookt en de potten gevuld. Heel traditioneel. Zonder twijfel kijken moeders al honderden jaren vol trots opzij naar hun dochter als ze samen iets maken. Ik ben blij dat ik dat nu ook tot die groep hoor. Als jullie naar de foto kijken hoop ik dat je ook veel meer ziet dan alleen maar twee potjes jam......
Groetjes van Yesterday's mommy.
Een tijd geleden kwam ik via een omweg op een site terecht van iemand die het cupcakes bakken tot kunst verheven heeft. Niet omdat er schitterende fondant ornamentjes op zitten (ook al heb ik foto's gezien waaruit bleek dat die mevrouw dat ook in haar vingers heeft) maar omdat ze smaken combineerde waarvan bij het idee het water al in je mond loopt. Ik voel me altijd klein en nietig als ik die site bezocht heb (duidelijk geen ego-boost) maar wel ontzettend gedreven om naar dat niveau te stijgen. In my dreams zullen we maar zeggen. Toch was het wel de drive achter deze cupcake. Ik wilde iets oer (oud) hollands gebruiken in een cupcake. Speculaas is volgens mij echt hollands (als ik in gebak en koek-smaakjes denk) maar voor mij is rijstevlaai echt ultiem hollands. Geen idee of dat ergens anders ook gegeten wordt maar ik vindt het echt hollands. Is ook typisch zoiets waar de ene helft van de bevolking dol op is en door de andere helft van nederland walgelijk gevonden wordt.
Jack en ik staan binnen onze familie lijnrecht tegenover de rest, wij vinden het heerlijk. Overigens lust ik alleen rijstepap op de bourgondische manier met een extreme hoeveelheid slagroom erdoor en in combinatie met zoet fruit. Dat was dus ook het uitgangspunt. Ik heb de cupcake uitgeholt tot er een bakje ontstond, dit verhoogd met twee dijkjes botercreme naturel. Onderin de bakjes een grote aardbei uit de eigen gemaakte jam. Dan tot aan de bovenkamt van de botercremedijkjes de romige rijstepap en een flintertje chocola en een verse aardbei maakte het geheel af. Ik was tevreden over het resultaat (ondanks dat Fauve vol horror en onder het roepen van minder smakelijke kreten naast me stond) en vond mijn poging erg geslaagd. Jack heeft ze mee genomen naar zijn werk en ook daar werden ze met smaak ontvangen. De opbouw van de cupcake ga ik beslist nog een keer gebruiken. Het daagt me uit om verder te experimenteren met smaken en vullingen.
