Sushi eten bij Chantal en Ad

Gisteren zijn Jack en ik Sushi wezen eten bij Chantal en Ad. Zooooo, kunnen die twee dat heerlijk maken. Ik heb het maar gehouden bij hetgeen ik kan: het lekkers voor bij de koffie. Cupcakes gevuld met verse aardbeienjam en een topping van witte chocolade en walnoot cupcakes met een vulling van caramelbavarois en een topping van amaretto-botercreme. Voor hun dochter Lisa een barbietaart meegenomen.
De cupcakes waren lekker, maar konden niet op tegen de zalige sushi. Zo blijkt maar weer: ieder zijn specialiteit!

Whats on a man's mind....

Sinds ik een voorbeeld van een "boobies"taartje had gezien was ik aan het denken wat een goed excuus zou zijn om er een te gaan maken. Typische mannentaart. Als er nou ergens een groepje mannen werkt wat hier voor in aanmerking komt is het wel op mijn oude werkplek. De leidinggevende mannen kun je daar rustig omschrijven als "haantjes". Gisteravond had ik een fröbelavondje en dat was meteen een mooi moment om iets nieuws uit te proberen. Gecombineerd met het feit dat ik weet dat de heren zo ochtend overleg op de agenda hebben staan ben ik aan de slag gegaan. Vulling is amaretto bavarois en espresso botercreme. Kan niet wachten tot Jack (die de taart afgegeven heeft) straks thuis komt en de reacties verteld. Heerlijk! Speciaal gemaakt voor alle 100.000 keer dat er een opmerking over mijn decolleté gemaakt werd,hahahaha.



Update 11 oktober 2009:
Mannen zijn toch minder stoer als het er op aan komt :-)
Veel stoere opmerkingen via hun echtgenotes doorgespeeld gekregen (thanks to dvdw) maar toen ík aan iemand rechtstreeks vroeg of deze taart óók uitgebreid geshowd was kwam er een mompelend ontwijkend antwoord.
Voor mij is deze taartentruc goed geslaagd.
Hij scheen overigens wel met smaak opgegeten te zijn.

Barbie voor Kiki

Vrijdag was de dochter van Marti en Bibi jarig, Kiki. Zo ongeveer het enige kleine dametje in mijn omgeving. Prima gelegenheid om mezelf helemaal los te laten gaan op een Barbietaart. Ik ben niet in het bezit van een originele Wondermold, maar ja, wie laat zich daar nou door tegen houden? Ik niet! Dus met kunst en vliegwerk had ik een "rok" gebakken. De temperatuur in huis was denk ik net iets te hoog, ik iets te ongeduldig, afijn, slechte combinatie. De fondant rose gekleurd en niet de tijd nemen om het even te laten rusten vraagt om kleef problemen. Tegen beter weten in ging ik er toch mee aan de slag. Kleven, wow, niet te zuinig. Waar ik ook ging uitrollen, overal zat het vast. Gelukkig heb ik een riante fantasie en is het in mijn ogen nog een leuke barbie geworden. Volgens mij heeft ze hem vanmiddag op haar verjaardagsfeestje gekregen, ben benieuwd wat ze er van vond.




Update 11 oktober 2009:
Kiki was blij met de taart, hij is hoogstpersoonlijk door haarzelf aangesneden op haar feestje !

Een zoete vorm van dankbaarheid.

Wij taartenmakers zijn het er over eens: Geen betere manier om dankjewel te zeggen als met een taartje (of cupcakes uiteraard). Voor de twee juffen van mijn nichtje heb ik samen met mijn schoonzus (die verplicht moest oefenen onder mijn toeziend oog :-) drie van die taartjes gemaakt. De ene juf twee kleintjes, de andere juf een standaard formaat. "Les geven" en ook nog produktie stampen gaat niet altijd vanzelf, oftewel aan het eind van de middag moesten we ons een slag in de rondte werken om alles af te krijgen. Marion ( schoonzus) was in elk geval onder de indruk van de hoeveelheid werk die het inhield.Vanwege de deadline werd de derde taart wat karig versierd maar ik hoorde al dat de juf er heel blij mee was. Goeie juf, altijd blij met wat ze krijgen.





De avond daarna heb ik een taart gemaakt voor mijn baas, eigenlijk voor de echtgenote van mijn baas: Everdien, zij wordt aankomende week 50 jaar maar dan zijn ze met vakantie. Frank was de afgelopen week mijn steun en toeverlaat geweest bij perikelen op het werk en dus was de taart ook voor hem. Typisch zo'n geval van een dankjewel-taart. De taart was gevuld met vanille botercreme en verse aardbeien. Bovenop lagen aardbeien in witte chocolade, een soort bonbons op zich. Frank vroeg zich af waar ik de energie vandaan haalde. Ik denk dat voor het maken van een bedanktaartje de energie vanzelf komt, een zoete vorm van dankbaarheid.



Volgende project is de verjaardagstaart van Mari. Ik heb alle vrije tijd deze week in mijn agenda al geblokt, alles staat in het teken van deze taart. Tijd voor een nieuwe uitdaging......

(Ex-) Collega's

Tijdens mijn afwezigheid op het werk vanwege mijn hernia heeft Inge de Wolf mijn werkzaamheden waargenomen. Nu mijn rug weer redelijk hersteld is werd het tijd om afscheid van haar te nemen. Elly en ik zijn samen met haar gaan lunchen, hebben een mooie bos bloemen voor haar gekocht en ik heb een paar cupcakes voor haar gemaakt. Een paar gevuld met bananenbotercreme, een paar met jam en ook een met een toef op basis van bounty. En kwistig versierd met fondant creaties.

Eerder deze week kreeg ik bericht dat een ex-collega van mij weer vader wordt. Mooie gelegenheid om mijn FI mold uit te proberen. Wat mij betreft een groot succes! Meteen besloten daar binnenkort iets meer in te gaan investeren. Marti was ook happy met de taart en Kiki erg onder de indruk van de marsepeinen baby. De taart is gevuld met een laag eigengemaakte aardbeienjam en een laag botercreme met witte chocolade chunks.



De babytaart heeft inmiddels al weer nieuwe opdrachten opgeleverd.

Tallie

Al lang probeerde Chantal en ik samen iets af te spreken. Tallie is mijn maatje op het werk. We zijn eeuwig samen in strijd met de kilo's. Dankzij (?) haar ben ik ook nog ooit eens aan het "Sonja" gebeuren begonnen. Heeft overigens weinig nut als je hobby taarten bakken is, die komen in het dieet van Sonja niet voor (vreemd....ze heet toch niet voor niets Bakker?). Tallie wierp in de tussentijd nog even een klein kereltje, Sem. Deze had wat opstart problemen en dus was een goed gevulde chocoladetaart een zoete pleister op de wond. We hebben ff heerlijk samen zitten lachen en zitten huilen. Hoe bedoel je, emotioneel incontinent? (Ze vertelde overigens dat haar Ad een workshop wilde gaan doen om te leren taarten maken. We hebben afgesproken dat ik hem alles leer over taarten maken wat ik weet en dat hij mij dan leert Sushi te maken, daar is hij een pro in en ik krijg niets toonbaars gemaakt). Ik kreeg 's avonds laat nog een sms dat de taart zo heerlijk was, dus ook daar weer een succes. Je zou bijna denken dat het tijd wordt voor een grote mislukking.....

Kun je misschien....

....nog snel even een taartje maken? Die vraag kwam op zondagavond van Jack. Wim, een collega van Jack ( en ook ooit eens een collega van mij) was behulpzaam geweest bij het huren van een auto om naar Julian's verjaardag te gaan. Tuurlijk doe je dat dan.... Met wat kunst en vliegwerk was dit het resultaat. Handig joh, een voorraad fondant bloemetjes. Dan kun je inderdaad in een handomdraai een taartje klaar hebben.