Diep onder de indruk...

Afgelopen week heb ik een kadootje gekregen waar ik diep van onder de indruk was. Tegenwoordig zijn de kadootjes waar ik van onder de indruk ben meestal van dezelfde gever, en dat was ook nu het geval. Ik heb van Mari een boek gekregen van Planet Cake. Als ik al heel even de illusie rijk was dat ik ook iets moois kon maken was dat na het lezen van het boek wel weg :-( Elma is echter Elma niet als ze daar niet een giga uitdaging in ziet. Aankomend weekend moet ik een verjaardagstaart maken voor Geoff en ik ga alle tips en trucs die ik uit het boek gehaald heb gebruiken. Ik ben superbenieuwd!

Lieve, lieve Mari, ontzettend bedankt voor het waanzinnig mooie boek. Laat me weten wanneer je weer in nederland bent dan zal ik proberen je weer te verrassen met een taart. Dan mag je zelf beoordelen of je kadootjes invloed hebben op het eindresultaat. Dikke kus voor jou!!!

Een zoete vorm van dankbaarheid.

Wij taartenmakers zijn het er over eens: Geen betere manier om dankjewel te zeggen als met een taartje (of cupcakes uiteraard). Voor de twee juffen van mijn nichtje heb ik samen met mijn schoonzus (die verplicht moest oefenen onder mijn toeziend oog :-) drie van die taartjes gemaakt. De ene juf twee kleintjes, de andere juf een standaard formaat. "Les geven" en ook nog produktie stampen gaat niet altijd vanzelf, oftewel aan het eind van de middag moesten we ons een slag in de rondte werken om alles af te krijgen. Marion ( schoonzus) was in elk geval onder de indruk van de hoeveelheid werk die het inhield.Vanwege de deadline werd de derde taart wat karig versierd maar ik hoorde al dat de juf er heel blij mee was. Goeie juf, altijd blij met wat ze krijgen.





De avond daarna heb ik een taart gemaakt voor mijn baas, eigenlijk voor de echtgenote van mijn baas: Everdien, zij wordt aankomende week 50 jaar maar dan zijn ze met vakantie. Frank was de afgelopen week mijn steun en toeverlaat geweest bij perikelen op het werk en dus was de taart ook voor hem. Typisch zo'n geval van een dankjewel-taart. De taart was gevuld met vanille botercreme en verse aardbeien. Bovenop lagen aardbeien in witte chocolade, een soort bonbons op zich. Frank vroeg zich af waar ik de energie vandaan haalde. Ik denk dat voor het maken van een bedanktaartje de energie vanzelf komt, een zoete vorm van dankbaarheid.



Volgende project is de verjaardagstaart van Mari. Ik heb alle vrije tijd deze week in mijn agenda al geblokt, alles staat in het teken van deze taart. Tijd voor een nieuwe uitdaging......

Kun je misschien....

....nog snel even een taartje maken? Die vraag kwam op zondagavond van Jack. Wim, een collega van Jack ( en ook ooit eens een collega van mij) was behulpzaam geweest bij het huren van een auto om naar Julian's verjaardag te gaan. Tuurlijk doe je dat dan.... Met wat kunst en vliegwerk was dit het resultaat. Handig joh, een voorraad fondant bloemetjes. Dan kun je inderdaad in een handomdraai een taartje klaar hebben.

Bedank taartje

Zoals ik al eerder vertelde moest ik ook een bedank taartje maken. Dit taartje was voor Martine (en Martin) omdat hun binnen Lelystad degene zijn waar Fauve op terug kan vallen. Dat leek me wel een reden voor een taartje. Felle kleurtjes moesten het worden, dus zo gezegd, zo gedaan. Van te voren veel plezier beleefd aan het experimenteren met de fondant bloemen.Ik las op Martine haar blog dat de taart goed bevallen was, dus dat was alvast een succes.