Muffins bevlieging

Zoals ik in mijn laatste berichtje al vertelde beviel het muffins bakken erg goed. Vooral iets om "even snel" te maken. Dat het ook te snel kan ontdekte ik vrij vlot :-). Ik had deze etagere vol met muffins gemaakt. De blueberry was ik al helemaal weg van en het leek me ook leuk om iets met banaan te gaan maken. Dus banaan met chocolate chips. Persoonlijk heb ik een zwak voor eetwaar met banaan en ik kon dus niet wachten tot ze klaar waren. Wat een domper. Lekkere krokante korst maar voor de rest een smakeloze bende (okay, het begon er al mee dat Jack smorgens de helft van mijn bananenvoorraad spontaan mee nam naar zijn werk, dus banaan zat er nét genoeg in) maar het smaakte droog en nep terwijl ik een heerlijk smeuig geheel verwacht had. Ik baalde. En was vooral weer even klaar met muffins. Ik begreep pas wat er verkeerd gegaan was toen ik de volgende dag iets in de magnetron wilde doen en daar een bakje met inmiddels weer gestolde boter aan trof.....die hadden de bananenmuffins nooit meer bereikt. Gelukkig zie je het op de foto allemaal niet en geeft het toch een schattig plaatje.




Een paar dagen later besloot ik cupcakes te maken om mee te nemen naar mijn werk. Sommige gevuld met perzikjam en mango botercreme, andere gevuld met aardbeienjam en walnootbotercreme. Alles klaar gezet om de volgende morgen mee te nemen, helaas werd ik geveld door een griepvlaag. Ze hebben mijn werk nooit gehaald. Gelukkig leef ik in een huishouden waar altijd mensen bereid zijn om zich op te offeren...er was er vrij snel geen een meer over.

Blueberry Muffins

Tijd voor iets nieuws. Muffins. Ook zoveel variaties in te bedenken dat het me wel leuk leek om eens uit te proberen. Bovendien had ik nog een doosje blauwe bessen in de vriezer die ook schreeuwden om gebruikt te worden. Ze smaken lekker, zien er op zich ook prima uit. Volgende keer doe ik echter anderhalf keer het recept. Wat ik namelijk typisch muffin vindt is als er zo'n gigantische "paddestoel" bovenop zit.
Er gonzen wel 100 smakelijke combinaties in mijn hoofd dus de volgende poging zal niet lang op zich laten wachten.....

De taart van MaRi en photoshop....

De taart van MaRi heb ik zondag naar Fauve toe gebracht, diepbevroren om maar zo vers mogelijk te zijn als MaRi maandag bij Fauve zou zijn. Helaas pindakaas was ik weer eens vergeten foto's te maken vóór de taart de vriezer in ging. Gelukkig kan fauve ook mooie foto's maken, met oog voor details en dus trooste ik me met de gedachte dat het allemaal wel goed kwam. Zondag de taart in de ijskast van Fauve gezet om hem geleidelijk te laten ontdooien (op het internet lees ik immers altijd dat dit de beste methode is). Vanuit MaRi kwamen gisteren al enthousiaste signalen dat ze er heel blij mee was en hem heerlijk samen met haar familie opgegeten had. Dat was goed! Vandaag kreeg ik een foto toegestuurd door Fauve.... Aj, de taart had het vriezeravontuur minder goed doorstaan als ik gehoopt had. De roze rand was gaan scheuren en had losgelaten (overigens prima in beeld gebracht op de foto,hahaha)en de bovenkant was helemaal gaan bobbelen. Jammer, want hij zag er zo geweldig strak uit voor hij de vriezer in ging. Fauve bood onmiddelijk aan om met photoshop aan de slag te gaan maar dat wilde ik niet, dit was immers het resultaat zoals het op de foto gezet was. Mijn blog gaat niet alleen maar over mijn successen maar zeker ook over de mislukkingen :-) Wel natuurlijk weer van geleerd dat wat er ook gebeurd, meteen als een taart af is foto's maken. Afijn, de taart was een mooie roze/witte chanel clutchbag. Hij was heel spannend om te maken, vooral de stikselmotieven. Bovendien was het mijn eerste tas-taart en dat was leuk. Boel van geleerd voor een volgende poging! MaRi, ik hoop dat je kon zien dat hij met liefde gemaakt was want dat is het belangrijkste aan een verjaardagstaart: veel werk en tijd en voorbereiding allemaal speciaal voor de jarige. Fijne verjaardag!



Wat is mijn volgende project? Geen verjaardagen in het verschiet dus ik weet het even niet! Groetjes en tot gauw, Elma

Een zoete vorm van dankbaarheid.

Wij taartenmakers zijn het er over eens: Geen betere manier om dankjewel te zeggen als met een taartje (of cupcakes uiteraard). Voor de twee juffen van mijn nichtje heb ik samen met mijn schoonzus (die verplicht moest oefenen onder mijn toeziend oog :-) drie van die taartjes gemaakt. De ene juf twee kleintjes, de andere juf een standaard formaat. "Les geven" en ook nog produktie stampen gaat niet altijd vanzelf, oftewel aan het eind van de middag moesten we ons een slag in de rondte werken om alles af te krijgen. Marion ( schoonzus) was in elk geval onder de indruk van de hoeveelheid werk die het inhield.Vanwege de deadline werd de derde taart wat karig versierd maar ik hoorde al dat de juf er heel blij mee was. Goeie juf, altijd blij met wat ze krijgen.





De avond daarna heb ik een taart gemaakt voor mijn baas, eigenlijk voor de echtgenote van mijn baas: Everdien, zij wordt aankomende week 50 jaar maar dan zijn ze met vakantie. Frank was de afgelopen week mijn steun en toeverlaat geweest bij perikelen op het werk en dus was de taart ook voor hem. Typisch zo'n geval van een dankjewel-taart. De taart was gevuld met vanille botercreme en verse aardbeien. Bovenop lagen aardbeien in witte chocolade, een soort bonbons op zich. Frank vroeg zich af waar ik de energie vandaan haalde. Ik denk dat voor het maken van een bedanktaartje de energie vanzelf komt, een zoete vorm van dankbaarheid.



Volgende project is de verjaardagstaart van Mari. Ik heb alle vrije tijd deze week in mijn agenda al geblokt, alles staat in het teken van deze taart. Tijd voor een nieuwe uitdaging......

Er is er één jarig, hoera, hoera.

Mijn Fauve was gisteren jarig. Al maanden geleden kwam ik op het internet een afbeelding tegen van een taart waarvan ik onmiddelijk besloot om die voor haar verjaardag te gaan maken. Ik had geen idee hoe de taart gemaakt was maar vertrouwde erop dat ik tegen de tijd dat ik hem moest maken wel zou begrijpen hoe ik het aan moest pakken. De afgelopen dagen heb ik veel naar het plaatje zitten staren en uiteindelijk maar een strategie bedacht. Achteraf bleek dat de taart op de originele afbeelding vele malen groter was als ik verwachte. Daar gingen negen cupcakes in, in de taart van Fauve konden er toch echt maar vier. Overigens meer dan genoeg, want de taart was groot genoeg. De taartdoos was gevuld met verse aardbeien en botercreme. De deksel was gevuld met daimvulling. De cupcakes gevuld met viervruchtenjam en bananenbotercreme. Fauve vond de taart zo mooi als ik hoopte dat ze hem zou vinden.









De verrassing waar ik het eerder over had was een bak-schort. Tijdens de workshop cupcakes kregen we een schort voor waar Fauve ook helemaal weg van was, dat was de reden dat ik mijn naaimachine maar weer eens tevoorschijn heb gehaald. Het eindresultaat was een echt "Fauve" schort. Hier was ze zo mogelijk nog blijer mee dan ik verwachte. Geoff liet tijdens de fotoshoot ook duidelijk maar onverwacht blijken dat ook hij tevreden was met het eindresultaat. Al met al dus een geslaagde verjaardag. Aan jullie de vraag: Was het stukje over het schort off-topic? Ik dacht van niet...





Aanstaande woensdag ga ik mijn schoonzus helpen met twee bedank taartjes.
Foto's daarvan volgen snel. Tot dan!

(Ex-) Collega's

Tijdens mijn afwezigheid op het werk vanwege mijn hernia heeft Inge de Wolf mijn werkzaamheden waargenomen. Nu mijn rug weer redelijk hersteld is werd het tijd om afscheid van haar te nemen. Elly en ik zijn samen met haar gaan lunchen, hebben een mooie bos bloemen voor haar gekocht en ik heb een paar cupcakes voor haar gemaakt. Een paar gevuld met bananenbotercreme, een paar met jam en ook een met een toef op basis van bounty. En kwistig versierd met fondant creaties.

Eerder deze week kreeg ik bericht dat een ex-collega van mij weer vader wordt. Mooie gelegenheid om mijn FI mold uit te proberen. Wat mij betreft een groot succes! Meteen besloten daar binnenkort iets meer in te gaan investeren. Marti was ook happy met de taart en Kiki erg onder de indruk van de marsepeinen baby. De taart is gevuld met een laag eigengemaakte aardbeienjam en een laag botercreme met witte chocolade chunks.



De babytaart heeft inmiddels al weer nieuwe opdrachten opgeleverd.

Off topic?

Aanstaande zaterdag is onze Fauve jarig. Ze heeft alle kadootjes al gekregen, het enige wat ze nog moet krijgen (maar wel al weet dat ze het krijgt) is een ticket naar Lille waar we samen naar de grootste rommelmarkt van Europa gaan. Ik ben niet goed in kadootjes bewaren, zeker niet voor Fauve. Ik ben ook niet goed in een verjaardag vieren zonder verrassing. Geoff en Fauve weten na al die jaren dat er meestal een verrassing in zit op hun verjaardag. Jullie weten uiteraard dat ik niet zoveel kan vertellen omdat Fauve mijn blog ook leest. Tipje van de sluier: Ik heb iets gemaakt. Iets waarvan ik mezelf beloofde dat ik dat heel erg lang niet meer hoefde te maken omdat ik het zó ontzettend niet leuk vindt om te doen. Maar iets zegt me (moederinstinct?) dat Fauve er ontzettend blij mee is. Jack was onder de indruk van het eindresultaat, wist na al die jaren samen absoluut niet dat ik op dat gebied ook uit de hoek kon komen. Helemaal tevreden ben ik niet maar ach, er stroomt een overdosis moederliefde vanaf...en dat maakt toch een boel goed? Na het weekend zal ik wel foto's plaatsen en dan mogen jullie bepalen of dit stukje off-topic is :-)

Tot dan !