Een zoete vorm van dankbaarheid.

Wij taartenmakers zijn het er over eens: Geen betere manier om dankjewel te zeggen als met een taartje (of cupcakes uiteraard). Voor de twee juffen van mijn nichtje heb ik samen met mijn schoonzus (die verplicht moest oefenen onder mijn toeziend oog :-) drie van die taartjes gemaakt. De ene juf twee kleintjes, de andere juf een standaard formaat. "Les geven" en ook nog produktie stampen gaat niet altijd vanzelf, oftewel aan het eind van de middag moesten we ons een slag in de rondte werken om alles af te krijgen. Marion ( schoonzus) was in elk geval onder de indruk van de hoeveelheid werk die het inhield.Vanwege de deadline werd de derde taart wat karig versierd maar ik hoorde al dat de juf er heel blij mee was. Goeie juf, altijd blij met wat ze krijgen.





De avond daarna heb ik een taart gemaakt voor mijn baas, eigenlijk voor de echtgenote van mijn baas: Everdien, zij wordt aankomende week 50 jaar maar dan zijn ze met vakantie. Frank was de afgelopen week mijn steun en toeverlaat geweest bij perikelen op het werk en dus was de taart ook voor hem. Typisch zo'n geval van een dankjewel-taart. De taart was gevuld met vanille botercreme en verse aardbeien. Bovenop lagen aardbeien in witte chocolade, een soort bonbons op zich. Frank vroeg zich af waar ik de energie vandaan haalde. Ik denk dat voor het maken van een bedanktaartje de energie vanzelf komt, een zoete vorm van dankbaarheid.



Volgende project is de verjaardagstaart van Mari. Ik heb alle vrije tijd deze week in mijn agenda al geblokt, alles staat in het teken van deze taart. Tijd voor een nieuwe uitdaging......

Er is er één jarig, hoera, hoera.

Mijn Fauve was gisteren jarig. Al maanden geleden kwam ik op het internet een afbeelding tegen van een taart waarvan ik onmiddelijk besloot om die voor haar verjaardag te gaan maken. Ik had geen idee hoe de taart gemaakt was maar vertrouwde erop dat ik tegen de tijd dat ik hem moest maken wel zou begrijpen hoe ik het aan moest pakken. De afgelopen dagen heb ik veel naar het plaatje zitten staren en uiteindelijk maar een strategie bedacht. Achteraf bleek dat de taart op de originele afbeelding vele malen groter was als ik verwachte. Daar gingen negen cupcakes in, in de taart van Fauve konden er toch echt maar vier. Overigens meer dan genoeg, want de taart was groot genoeg. De taartdoos was gevuld met verse aardbeien en botercreme. De deksel was gevuld met daimvulling. De cupcakes gevuld met viervruchtenjam en bananenbotercreme. Fauve vond de taart zo mooi als ik hoopte dat ze hem zou vinden.









De verrassing waar ik het eerder over had was een bak-schort. Tijdens de workshop cupcakes kregen we een schort voor waar Fauve ook helemaal weg van was, dat was de reden dat ik mijn naaimachine maar weer eens tevoorschijn heb gehaald. Het eindresultaat was een echt "Fauve" schort. Hier was ze zo mogelijk nog blijer mee dan ik verwachte. Geoff liet tijdens de fotoshoot ook duidelijk maar onverwacht blijken dat ook hij tevreden was met het eindresultaat. Al met al dus een geslaagde verjaardag. Aan jullie de vraag: Was het stukje over het schort off-topic? Ik dacht van niet...





Aanstaande woensdag ga ik mijn schoonzus helpen met twee bedank taartjes.
Foto's daarvan volgen snel. Tot dan!

(Ex-) Collega's

Tijdens mijn afwezigheid op het werk vanwege mijn hernia heeft Inge de Wolf mijn werkzaamheden waargenomen. Nu mijn rug weer redelijk hersteld is werd het tijd om afscheid van haar te nemen. Elly en ik zijn samen met haar gaan lunchen, hebben een mooie bos bloemen voor haar gekocht en ik heb een paar cupcakes voor haar gemaakt. Een paar gevuld met bananenbotercreme, een paar met jam en ook een met een toef op basis van bounty. En kwistig versierd met fondant creaties.

Eerder deze week kreeg ik bericht dat een ex-collega van mij weer vader wordt. Mooie gelegenheid om mijn FI mold uit te proberen. Wat mij betreft een groot succes! Meteen besloten daar binnenkort iets meer in te gaan investeren. Marti was ook happy met de taart en Kiki erg onder de indruk van de marsepeinen baby. De taart is gevuld met een laag eigengemaakte aardbeienjam en een laag botercreme met witte chocolade chunks.



De babytaart heeft inmiddels al weer nieuwe opdrachten opgeleverd.

Off topic?

Aanstaande zaterdag is onze Fauve jarig. Ze heeft alle kadootjes al gekregen, het enige wat ze nog moet krijgen (maar wel al weet dat ze het krijgt) is een ticket naar Lille waar we samen naar de grootste rommelmarkt van Europa gaan. Ik ben niet goed in kadootjes bewaren, zeker niet voor Fauve. Ik ben ook niet goed in een verjaardag vieren zonder verrassing. Geoff en Fauve weten na al die jaren dat er meestal een verrassing in zit op hun verjaardag. Jullie weten uiteraard dat ik niet zoveel kan vertellen omdat Fauve mijn blog ook leest. Tipje van de sluier: Ik heb iets gemaakt. Iets waarvan ik mezelf beloofde dat ik dat heel erg lang niet meer hoefde te maken omdat ik het zó ontzettend niet leuk vindt om te doen. Maar iets zegt me (moederinstinct?) dat Fauve er ontzettend blij mee is. Jack was onder de indruk van het eindresultaat, wist na al die jaren samen absoluut niet dat ik op dat gebied ook uit de hoek kon komen. Helemaal tevreden ben ik niet maar ach, er stroomt een overdosis moederliefde vanaf...en dat maakt toch een boel goed? Na het weekend zal ik wel foto's plaatsen en dan mogen jullie bepalen of dit stukje off-topic is :-)

Tot dan !

Workshop

Zoals beloofd een update over onze workshop. Ons groepje bestond uit: Fauve (heeft geen introductie nodig), Andrea (de vriendin van Geoffrey) en Marion (zus van Jack, schoonzus dus) en ik. Fauve heeft mij ooit heel lang geleden enthousiast gemaakt over cupcakes en we hebben het er vaak over gehad hoe leuk het wel zou zijn om een workshop te volgen. Maar wij hebben het vaak uitgebreid over van alles, alleen het komt er nooit van. In mijn ogen werd het tijd om de knoop maar eens door te hakken en iets vast te gaan leggen. Andrea is ook altijd enthousiast wat betreft cupcakes dus toen we besloten om te gaan, leek ons dat een leuk kado voor haar verjaardag. Marion is duidelijk de hobbydoos van de familie, deed al aan fimokleien (volgens mij heeft de hele wereld daar aan mee gedaan, behalve ik) dus een logisch idee om haar ook de workshop als verjaardagscadeau te geven. Dinsdag ruim op tijd van huis vertrokken, we hoefde maar een klein stukje naar Den Bosch. File... Gelukkig waren we nog net op tijd en waren ze bij de workshop al op de hoogte dat er een gigantische file stond. De eerste indruk die ik had toen ik het bijbehorende winkeltje instapte was dat de winkel ook door Fauve ingericht had kunnen worden: waar ik ook keek zag ik dingen die Fauve haar smaak waren. Ik keek om naar Fauve en het was duidelijk dat ook Fauve die mening toegedaan was (nee, ze kwijlde nog net niet...)
We kregen een bak thee met een verse cupcake en een schitterend schort om, rose met witte stippen en roesjes. Iedereen was meteen goed in de stemming. Vervolgens kregen we 6 mini en 6 gewone cupcakes die gevuld mochten worden. Er werden verschillende zakken met vulling neergelegd en we kregen een goede uitleg hoe de beste vultechniek was. Daarna kregen we een bakje icing om de mini's mee te versieren. De gewone cupcakes gingen we met marsepein bekleden na een demonstratie door Conchita (die de workshop gaf) van de meest gangbare technieken. Tussendoor en na afloop mochten we de winkel in om te kijken en/of te kopen. Ik heb mezelf eindelijk getrakteerd op een inprint rol van Wilton, daar ben ik ontzettend blij mee. Het mooiste was echter de lol die de drie meiden van groepje uitstraalde. Ik betrapte mezelf erop dat ik mijn creaties niet zo mooi afgewerkt had als ik gewoonlijk zou doen. Dat kwam gewoon omdat ik me de hele avond vreselijk vermaakt heb met en om die meiden. Niets is zo leuk als andere mensen enthousiast te zien worden over iets waar je zelf al super enthousiast over bent. Iedereen heeft dus nog van alles gekocht in de winkel en we zijn met een goed gevoel weer terug naar huis gegaan. Op de terug weg in de auto leek het wel een kippenhok zo zat iedereen zijn ervaringen te vertellen. Daaruit bleek ook dat iedereen het naar zijn zin had gehad, helemaal goed dus.
Ik had zelf nog spullen gekocht om icing te maken, het leek me wel iets voor Julian en Maxim om dat lekker weg te snoepen. Woensdagochtend gaf ik ze allebei een cupcake met een leuk vel kleurtje icing maar bij de eerste hap stonden beide bekken te trekken zo zoet vonden ze het. Julian, lief en beleefd als die is, at zijn cupcake op maar "hoefde niet echt meer een tweede". Maxim daarin tegen is normaal niet te stuiten, eet het liefst het papiertje ook nog op, maar gaf na één hap de cupcake terug. Beide miste een vette botercreme toef. Hmmm, maar even denken wat ik nu van mijn kilo icing ga maken....

Geniet van mijn foto's (kijk nog even naar mijn prachtige stolp :-)
Voor meer foto's verwijs ik naar de site van Fauve, die zonder twijfel ook haar versie van het verhaal en haar creaties zal showen.
Vanavond, donderdag, ga ik voor het eerst met een groepje een avondje fröbelen met icing bij iemand thuis. Als iemand me ooit had gezegd dat ik dat nog eens zou gaan doen had ik ze voor gek verklaard, ik ben meer een solo hobbyist. Ik fluister dus ook maar heel zacht dat het me erg leuk lijkt....
Ik hou jullie op de hoogte, tot gauw!

Conchita van De Taartenwinkel.

Marion.

Fauve. Mijn (ietwat afgeraffelde) resultaten.

Dit printje is gemaakt met mijn wilton rol.

Mijn mooie stolp.

Strawberry seduction

Dit weekend zijn Fauve, Julian en Maxim bij ons. Morgen, dinsdag de 23e gaan we( lees; Fauve, Marion,Andrea en ik) namelijk naar een workshop cupcakes maken bij de Taartenwinkel in Den Bosch.
Zoals bekend uit eerdere posts mag Julian als hij bij mij logeert altijd cupcakes uitkiezen die ik dan meteen voor hem maak. Dit keer was het thema aardbeien in combinatie met oma's eigen gemaakte aardbeienjam. Ik ben namelijk druk bezig een voorraad eigen gemaakte jam aan te leggen om te experimenteren met vruchtenvullingen in taarten en cupcakes. Zelf vind ik aardbeien in combinatie met witte chocolade een ultieme verleiding, onweerstaanbaar. Vandaar dat er op iedere cupcake een yummie aardbei in witte chocolade staat. De aardbeien die ik gebruik komen van de aardbeienboerderij vlak buiten Tilburg. Het ras, Lambada's, is vele malen zoeter dan welke aardbei ik ooit gegeten heb. Mocht je in de gelegenheid zijn om ergens een bakje van dit ras te kunen proeven laat het dan niet na, ze zijn lekkerder dan ik hier kan vertellen. Ik heb mezelf dit weekend ook nog getrakteerd op een taartstolp, een ruim model (32 cm doorsnee) in een mooi strak model. Ik ben niet zo van geslepen randjes en tierelantijntjes, ondanks dat ik dat wel heel knus kan vinden bij iemand anders. Bij mij is het al snel (saai?) strak.
De cupcakes staan op de schaal maar het licht liet niet toe om een foto met de stolp eroverheen te maken. Je raad het al, toen het licht wel geschikt was waren de cupcakes al schoon op. Ook heb ik dit weekend nog (onzichtbare) pindarotsjes gemaakt van mijn overvoorraad chocolade. Die waren ook niet te versmaden maar; te veel en te snel... en dus voelen we allemaal de pukkels al klaar staan om door te breken.

Op de foto kunnen jullie Julian zien die vol verwachting in Oma's keuken aan het wachten was tot hij zijn eerste cupcake kon eten. Half warm was de cake nog toen de topping er al op moest, het kon allemaal niet snel genoeg. Eenmaal klaar moest hij ook nog wachten tot Oma het fototoestel gepakt had. Dat dit niet helemaal gelukt was kun je zien aan de topping op zijn neus; hij had vast "even" geroken....

Morgen dus onze workshop, fototoestel ligt klaar, ik hou jullie op de hoogte.

Meimarkt

Afgelopen weekend was het in Tilburg "Meimarkt". Hét evenement bij ons in de familie ( op Geoff na, die trekt het helemaal níet). Dit is een rommelmarkt die 24 uur duurt, je kunt dus een hele nacht doorhalen. Er staan giga veel kraampjes met alleen maar particuliere verkopers. Heerlijk veel meuk en ongehoorde rotzooi. Met af een toe een klapper van jewelste er tussen. Dus thuis na de eerste ronde (van 20.00 uur tot 02.00 uur) eerst samen zitten kijken wat iedereen gekocht had. Na de tweede ronde (van 08.00 uur tot 15.00 uur) waren we helemaal total loss. Allemaal gigantisch happy met alle meuk die we gekocht hadden. We kunnen niet wachten tot volgend jaar! Tussendoor hebben we een (onzichtbare= geen foto) taart opgegeten. Een boltaart gevuld met bonbonbloc vulling en baileys botercreme. Buitenkant een dikke laag ganache. Daar kun je het tenminste 24 uur op volhouden.